Oud studenten

Van origine ben ik Japanoloog en hield ik me veel bezig met het ingetogen nô-theater. In Japan volgde ik zang- en danslessen. Ik zocht naar aanknopingspunten in Nederland om de dingen die ik in Japan geleerd had verder te kunnen ontwikkelen. Toen werd ik attent gemaakt op een voorstelling, waarin euritmie verwerkt was. Ik zag verbanden met wat ik in Japan had gezien, maar ik kende de antroposofie niet. Op de euritmieacademie kreeg ik de kans daar nader kennis mee te maken.

Het was niet mijn uitgangspunt om euritmiedocent te worden. Maar ik word wel steeds enthousiaster voor dat onderdeel. Ik had vooral het gevoel dat na die academische studie mijn lichaam ook wel eens aan de beurt mocht komen. De opleiding is in meerdere opzichten heel boeiend. Je leert luisteren naar muziek en taal. Maar ik heb ook een heel ander ruimtebewustzijn gekregen. Lichamelijk lijkt het wel alsof ik in een steeds groter 'huis' kom te wonen.

Voor de opleiding moet je doorzettingsvermogen hebben. Je komt jezelf tegen en dat moet je aan willen gaan. Maar euritmie is ook een rustpunt. Wat dat betreft biedt het een tegenwicht aan wat je om je heen ziet, aan de fragmentarische, flitsende MTV-cultuur. Ik geef nu les op de Vrije School in Delft.