Oud studenten

Het was tijdens mijn eerste studiejaar aan een lerarenopleiding dat ik een optreden bijwoonde van het Nederlands Euritmie Ensemble. Ik werd zo gegrepen door wat ik daar zag, dat ik van studierichting veranderde en koos voor euritmie. Dit is ook de beste manier om voor een studie euritmie te kiezen, denk ik: je moet het zien, je moet het voelen, je moet het ervaren. Het gaat niet om woorden.

Studeren aan de Euritmie Academie in Den Haag is me heel goed bevallen. De inbreng van de studenten in de les doet er echt toe, de docenten nemen je serieus. Toch kon ik na vier jaar studeren niet zeggen: dat was nou een "leuke" opleiding. Liever zeg ik: het was zwaar maar fantastisch! Door deze studie maak je met elkaar een enorme ontwikkeling door. Je leert je bewust te zijn van je lichaam en je persoonlijkheid te ontplooien.

Je kunt het een beetje zo zien: in vier jaar studie krijg je een handvat om verder te kunnen leren. Nog steeds voel ik mij een niet-kunner, een leek in eigen beroep. Met euritmie ben je namelijk nooit klaar, je opleiding gaat door. Dat ervaar ik bijna dagelijks bij het lesgeven op de bovenbouw van een vrijeschool. Het is een enorme belevenis als hangende jongeren, die worstelen met hun eigen identiteit, zich met euritmie in hun werkelijke gestalte laten zien. Vooral tijdens een uitvoering is dat goed waar te nemen.

Ik ben een euritmist in hart en nieren, ik zou niets anders willen. Wel zoek ik daarbij steeds de grenzen van mijn vak op, tijdens het lesgeven en op het podium. Als vrij kunstenaar ben ik verbonden aan Euritmietheater NU. We geven voorstellingen en workshops door het hele land. Steeds probeer ik me daarbij te richten op het publiek, dat in alle situaties verschillend is. Zo blijf ik leren. Aan mijn theaterwerk kan ik me helemaal opladen; het geeft me inspiratie en energie voor mijn pedagogische werk. Euritmie is gewoon heerlijk om te doen!